zdrowie człowieka

Właściwości lecznicze neem znane był już w czasach starożytnych Indii. Sanskryckie teksty medyczne informują nas o cudownych właściwościach leczniczych owoców, nasion, liści, korzeni i kory drzewa neem oraz oleju z nasion. Twierdzi się, że neem stanowi odpowiedź na wiele nieuleczalnych chorób. Od wieków lekarstwa na bazie neem stosowane są w leczeniu szerokiej gamy chorób, na przykład: potówki czerwonej, gorączki, czyraków, żółtaczki typu b, trądu, wrzodów żołądka, ospy wietrznej, malarii, cholery, cukrzycy, zapalenia płuc, zapalenia dróg moczowych, zgorzeli, wrzodów skóry, wszelkich stanów zapalnych skóry, egzemy, trądziku, grzybic, chorób oczu i jamy ustnej oraz w zwalczaniu pasożytów. Nowoczesne badań potwierdzają, że neem posiada silne właściwości antybakteryjne, antywirusowe, antyseptyczne, przeciwgrzybicze, przeciwpasożytnicze, poza tym działa antyzapalnie, przeciwgorączkowo, moczopędnie i owadobójczo.

KILKA PODSTAWOWYCH INFORMACJI O DRZEWIE NEEM

Neem jest to jedno z najpopularniejszych i zarazem jedno z najskuteczniejszych ziół używanych od tysiącleci w medycynie indyjskiej, ajurwedzie. Neem(Nazwa hinduska/ sanskryt: Neem, Nazwa łacińska: Azadirachta Indica, Nazawa polska: Miodła Indyjska) jest wiecznie zielonym, szybko rosnącym drzewem, które może osiągnąć wysokość od 15-20 m do 35-40 metrów. Pochodzi z Persji. Występuje głównie w klimacie tropikalnym o średniej rocznej temperaturze między 21-32 ° C, jednak znaleźć je można również w nieco chłodniejszym klimacie (wytrzymuje temperaturę około 4′C). Powszechnie występuje w Indii, Bangladeszu i Pakistanie oraz Indonezji, Australii i Zachodniej Afryce. Można je również spotkać w kontynentalnej części Azji Południowo-Wschodniej, w szczególności w Kambodży i Tajlandii (gdzie znany jest jako sadao lub sdao), Laosie (gdzie jest nazywany kadao) i Wietnamie.

Każda część drzew neem od przeszło 5 tysięcy lat wykorzystywana jest w ajurwedzie w celach medycznych i terapeutycznych: liście, kora, kwiaty, owoce i nasiona. Często nazywano je “lokalną apteką” gdyż stosowane było zewnętrznie i wewnętrznie w leczeniu wielu chorób.

LIŚCIE - według ajurwedy liście drzewa neem pomagają w leczeniu nerwobólów oraz bólach mięśni. Łagodzą wzdęcia ponadto usuwają toksyny, oczyszczają krew oraz zapobiegają uszkodzeniom organizmu spowodowanym przez wolne rodniki poprzez ich zneutralizowanie. Stosowane są również w leczeniu schorzeń oczu oraz przy ukąszeniu owadów. Stosowane zewnętrznie są bardzo przydatne w chorobach skóry. Są one szczególnie korzystne w leczeniu trądziku, przewlekłych owrzodzeń, ospy, obrzęków i trudno gojących się ran, odleżyn.

KORA - ma właściwości chłodzące, ściągające. W smaku jest gorzka, ostra, cierpka. Przydaje się w zwalczaniu zmęczenia, kaszlu, gorączki, utraty apetytu oraz pasożytów wewnątrz ciała. Leczy rany, choroby skóry, egzemy. Łagodzi nadmierne pragnienie oraz wymioty.

KWIATY - pomagają zrównoważyć kapha w organizmie(stabilizują wydzielanie ciepła w organizmie). Ponadto posiadają właściwości ściągające, antypasożytnicze.

OWOCE - owoce są gorzkie, oczyszczające. Pomagają w zwalczaniu hemoroidów i pasożytów.

NASIONA - mają gorzki smak. Posiadają właściwości odtruwające, antypasożytnicze. Z nasion powszechnie produkuje się olej neem. Olej z nasion neem jest ciemno brązowy i ma nieco gorzkawy smak(w smaku przypomina połączenie czosnku z orzeszkami ziemnymi). Olej zawiera steroidy(sterydy) w tym beta-sitosterol - stosowany w leczeniu mężczyzn cierpiących z powodu powiększenia gruczołu prostaty, jak również kwas linolowy i oleinowy (Omega 6 i 9) oraz kwas tłuszczowy Omega 3 zapobiegający stwardnieniu tętnic. Oprócz jego właściwości leczniczych, jest wykorzystywany jako baza dla kosmetyków ekologicznych takich jak mydła, szampony, płyny do mycia rąk i ciała oraz kremów. Jest również używana jako organiczny środek ochrony roślin użyźniający glebę oraz zwiększający odporność roślin przed owadami takimi jak chrząszcz japoński (Popillia japonica), mącznik i mszyce.